Αισθήσεις

Εδω η εμπειρια που αποκτουμε μεσω των αισθησεων παιζει τον πρωτο ρολο. Το ζητουμενο ειναι η αισθητικη απολαυση. Η τεχνη, ο κινηματογραφος, η λογοτεχνια, το θεατρο ακόμα και η μαγειρικη, τα ταξιδια και η (καλη) τηλεοραση δινουν την πρωτη υλη αυτης της ιστοσελιδας

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006

Τελικά, ο έρωτας είναι κεραυνοβόλος

Καλή Γκέλμπεση-Γκιούνη
Μυθιστόρημα
Σελίδες 411
Εκδόσεις: Σύγχρονη εποχή

Το βιβλίο αυτό έπεσε τυχαία στα χέρια μου. Το έδωσε η ίδια η συγγραφέας σε ένα θείο μου που δουλεύουν μαζί στο γραφείο. Εγώ που είμαι κανονικό βιβλιοσκούληκο το διάβασα.
Αν κρίνουμε από τον τίτλο θα λέγαμε ότι πρόκειται για γυναικείο ερωτικό μυθιστόρημα. Ουδεμία σχέση. Αφηγητής είναι ένας άνδρας 45 ετών. Κεραυνοβολείται από μια κομμουνίστρια και μορφωμένη ψιλικατζού και όλη η ζωή του αλλάζει. Επί 411 σελίδες η προπαγάνδα υπέρ του Κομμουνιστικού Κόμματος και κατά των δύο κομμάτων εξουσίας είναι διάχυτη. Σε κάθε ευκαιρία οι ήρωες του μυθιστορήματος, που διαδραματίζεται σε μια γειτονιά του Περιστερίου, επιχειρηματολογούν κατά του συστήματος. Τόσο που απόρησα αν διάβαζα μυθιστόρημα ή τις ιδεολογικές θέσεις του ΚΚΕ.
Οι πολιτικές απόψεις της κυρίας Γκέλμπεση-Γκιούνη είναι απολύτως σεβαστές. Όμως ορισμένα σημεία είναι τραβηγμένα από τα μαλλιά. Παραδείγματος χάριν βλέπουμε την αστυνομία επί ΠαΣοΚ να κυνηγά αριστερούς. Αυτό είναι ακραίο δεδομένου ότι ανήκω σε αριστερή οικογένεια και ποτέ δεν μας ενόχλησαν από τη μεταπολίτευση και μετά. Επίσης για όλα τα δεινά φταίει ο δικομματισμός και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι σχέση έχουν όλα αυτά σε ένα μυθιστόρημα;
Δεν είμαι κατά της στρατευμένης τέχνης η οποία κατά καιρούς έχει παράγει αριστουργήματα (τα αγωνιστικά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, η ποίηση του Ρίτσου και του Βάρναλη). Αλίμονο αν η τέχνη δεν είναι στρατευμένη σε αξίες και σκοπούς. Όμως το μυθιστόρημα έχει πρώτιστο σκοπό να τέρψει, να ψυχαγωγήσει και όχι να προπαγανδίσει. Τα πολιτικά μηνύματα έπρεπε να είναι υπόρρητα. Όμως εδώ είναι έκδηλα. Και αυτό είναι το μεγάλο μειονέκτημα αυτού του βιβλίου το οποίο καταντά αφόρητα κουραστικό.

2 Comments:

  • At 08:21, Blogger Εαρινή Συμφωνία said…

    Θα συμφωνήσω. Η τέχνη είναι για να τέρπει. Τη στράτευση την αποδέχομαι (ιδίως σε εκείνους τους δύσκολους καιρούς που γράφτηκαν τα αριστουργήματα του Ρίτσου, του Βράναλη, του Θεοδωράκη, του Αλεξάνδρου, του Λειβαδίτη, του Πατρίκιου), αλλά πάντοτε το θέμα είναι ΠΩΣ το λες και όχι ΤΙ λες.

     
  • At 18:25, Blogger not the boy next door said…

    Εαρινή συμφωνία καλως ήρθες στον κόμσο των αισθήσεων

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home